کودک

کُودَکی بِه آسِـــمآن بآرآنی می نِگَریـــستـ وَ می گُفتـ:

خُدآیآ گِـــریه نَکُن!

یُک رُوز میآیَـــد کِه مآ آدَم هآی خُوبـــی می شَـــویم!